Wyrm

Nie każdy wyrm wyrasta na Grand Wyrm.

Niektóre celowo pozostają małe.

W ciepłych szczelinach pod pradawnymi wydmami i kamieniem czarnym jak lawa żyją pisklęta, które nigdy nie gonią zdobyczy i nigdy nie uczą się ziać ogniem. Uczą się czegoś innego: jak budzić pożądanie.

Grinder-Wyrm jest jednym z nich: mały, bezskrzydły drak z koroną miękkich wypustek, przypominającą dziwnie rozkwitły kwiat. Podróżnicy z początku biorą go za nieszkodliwą ciekawostkę, stworzonko, które można objąć dłońmi i roześmiać się na jego widok.

Potem unosi koronę w Twoją stronę.

Cierpliwy. Wyczekujący.

Jakby już znał kształt Twojej uwagi.

Legendy mówią, że te pisklęta wyhodowali pustynni magowie, którzy woleli przyjemność od przemocy. Karmili je ciepłem, rytmem i powolnym naciskiem, aż stworzenia zrozumiały prostą prawdę: jeśli sprawisz komuś wystarczająco dużo przyjemności, zawsze wróci.

Dlatego Grinder-Wyrm czeka w ciemności - nie zębami, lecz teksturą. Nie pazurami, lecz miękkim, zachłannym przyciągnięciem, które pogłębia się, gdy przyciskasz się bliżej. Nie żąda. Zaprasza. Nagradza tych, którzy się nie spieszą, zmieniają kąt i pozwalają, by doznanie narastało, aż nie da się go zignorować.

A gdy w końcu się odsuniesz, pisklę nie rusza w pościg.

Po prostu patrzy -

jak zadowolone z siebie smocze pisklę pilnujące swojego ulubionego skarbu:

Twojego powrotu.